Leestijd: 2 minuten

Het bestrijden van armoede is één van de speerpunten van 100% Groningen. Afgelopen 13 mei jongstleden werd in de raadscommissie de inzet van armoedemiddelen besproken (geld voor de bestrijding van armoede dus). Waarom wordt er dan bezuinigd op de Stadjerspas? Wij hebben dit onderwerp aan de kaak gesteld tijdens deze commissie.

Om een beeld te geven een stukje uit de woordvoering van ons raadslid Erick Bakker van 100% Groningen:

“Stel, je woont met je ouders die beide al jaren in de bijstand zitten ergens in de gemeente Groningen. Er is geen geld voor vakanties, leuke nieuwe kleding, nieuw speelgoed of een keer naar FC Groningen of naar de bioscoop. Maar je weet dat je ouders een Stadjerspas hebben en daarom kan je af en toe samen toch leuke dingen buiten de deur doen.”

“Maar het voorgestelde uitkleden van de Stadjerspas betekent voor minima nog minder mogelijkheden om iets speciaals te doen. Dat wordt thuis zitten zeg maar. Voor je het weet kom je in een sociaal isolement. Dat kan toch niet de bedoeling zijn van dit overwegend linkse college?”

Naast de beknibbeling op de Stadjerspas heeft 100% Groningen kritiek geleverd over de voorgestelde samenwerking met het bedrijfsleven. Ook de manier waarop de zogenoemde generatiearmoede moet worden doorbroken en de rol van medewerkers van WIJ teams op het maatwerkbudget (willekeur) hebben wij ter discussie gesteld.

Wij besloten onze woordvoering als volgt: “De conclusie van 100% Groningen is dat er in deze brief geen doelen gesteld worden, dat er niets valt te toetsen en er daarom geen enkele controle door de raad mogelijk is”.

Wethouder Isabelle Diks gaf voor het eerst sinds haar (met de hakken over de sloot) aantreden antwoorden op vragen van de fracties. Ze zei toe dat de bezuiniging op de Stadjerspas op de wat langere baan wordt geschoven. Ze vindt het niet goed om tijdens de coronacrisis zo’n besluit door te drukken. “Achteraf beschouwd is dat op een heel raar moment gebeurd, vlak voor het uitbreken van de pandemie”, aldus Diks.

Wij houden wethouder Diks scherp in de gaten en houden de vinger aan de pols of ze de toezeggingen inderdaad omzet in daden.