Blog

Opstappen Hans Alders vergroot wantrouwen in oplossingen. Groningen verdient nu duidelijkheid.

Hans Alders stapt op.
Hans Alders is opgestapt als Nationaal Coördinator Groningen. Hij zegt het niet eens te zijn met de aanpak van minister Wiebes. Waar mensen samenwerken kan dat het geval zijn. En soms is het beter om dan uit elkaar te gaan.

Bureaucratie ten top.
Maar is het eigenlijk niet gewoon het gevolg van jaren lang beleid van pappen en nat houden en weinig bereiken? Iets dat voortkomt uit bureaucratie? Dat er zoveel instanties zijn die zich met het schadeherstel bemoeien, dat je door de bomen het bos niet meer ziet? Dat je als belanghebbende het gevoel hebt van het kastje naar de muur te worden gestuurd? En dat er zovelen zijn die aan het schadeherstel verdienen, waar de getroffenen met een fooi worden afgescheept?

Hoeveel onderzoeken moeten er nog komen?
Natuurlijk moet Hans Alders dit alles geweten en gezien hebben. Op locatiebezoek zijn er zovelen geweest die hem daar op gewezen hebben. En nu minister Wiebes zijn vroegere collega Henk Kamp navolgt door een versterking voor 1600 woningen weer met zes weken uit te stellen, zal hij een déjà vu gehad hebben. Alweer een onderzoek (van TNO en KNMI dit keer) legt de operatie stil? Alweer?

Handen uit de mouwen.
100% Groningen ziet dit alles met lede ogen aan. Dit is niet de politiek, zoals de partij die voor ogen heeft. Als besluiten over zoveel schijven gaan en er zoveel instanties worden opgetuigd, dan wordt er wel veel gerapporteerd, maar van handen uit de mouwen komt er weinig tot niets. Dit schaadt bovendien het vertrouwen in de politiek. Het leidt niet alleen tot stroperigheid, ondoorzichtigheid en besluiteloosheid, maar ook tot wanhoop en radeloosheid bij de getroffenen. Zo liggen er nog altijd de dossiers van 6000 niet afgewikkelde schades in de bureaula.

Groningers niet gebaat bij vertrek van Hans Alders.
Eigenlijk is het heel simpel. Niemand in Groningen heeft gevraagd om alle ellende die voortkomt uit de gaswinning. Dat is hen aangedaan door de regering van dit land. Die staat maar een paar dingen te doen: op zeer korte termijn versimpelen van procedures, aftuigen van de bureaucratie, korte overleglijnen met bewoners creëren, en vertrouwen aanbieden in de vorm van versterking of nieuwbouw van de huizen op de ruimhartige wijze die is beloofd. Die beloftes kan Alders, naar eigen zeggen, nu niet nakomen. De reden voor zijn vertrek. Maar in hoeverre is Groningen daar mee gebaat, zolang het onkruid van de bureaucratie nog voortwoekert?

 

Marjet Woldhuis

Author Marjet Woldhuis

Meer artikelen van Marjet Woldhuis