Skip to main content

Afscheidsspeech van Marjet Woldhuis

4 juni 2021 | ◴Leestijd: 6 minuten

Het is tijd voor afscheid. Ik blik terug op zeven jaar politiek.

Na zeven intense jaren heb ik besloten om te stoppen met de Groninger politiek en het roer om te gooien! Ik mocht nog een keer speechen als volksvertegenwoordiger in raad 050. Lees mijn volledige afscheidsspeech hieronder.
Iedereen bedankt voor alle mooie momenten en steun. Ik had het nooit willen missen.

Het gaat jullie goed! Adios!

 

Afscheidsspeech 2 juni 2021
Vandaag neem ik afscheid als raadslid van de prachtige gemeente Groningen. En ik heb de eer om nog één keer iets in het openbaar te mogen zeggen als volksvertegenwoordiger van Groningen. 


Foto: afscheid in de gemeenteraad in de Oosterpoort op 2 juni 2021

Voorkeurstemmen de gemeenteraad in
Dankbaarheid, dat is wat ik nu voel als ik terugkijk na zeven jaar Groningse politiek. Ik kwam totaal onverwacht als wijkverpleegkundige van Groningen-Zuid met voorkeurstemmen de gemeenteraad in en ik weet nog goed dat ik mijn vader opbelde en vroeg: ‘PAP, wat moet ik nou doen? Moet ik nu echt die gemeenteraad in zonder enige debat ervaring?’’ 

Mijn vader zei toen: ‘’Marjet die zetel is van jou, tuurlijk moet je het doen: Nait soezen moar doun! Een echte Muntendammer geeft nait op, dus kist dat wel. Kop d’r veur!’’ 


Foto: een van mijn patiënten als wijkverpleegkundige in Groningen-zuid.

Alleen dingen in de raad doen die zinvol waren
En met die onbezonnenheid en drive ben ik de politieke arena ingestapt. Ik had op dat moment nooit durven dromen dat ik zover ben gekomen. Ik vond het iedere keer weer geweldig om nieuwe mensen te leren kennen en bewoners te mogen vertegenwoordigen. Ik vond het eervol om een bijdrage te mogen leveren aan een mooier en nog betere Groninger gemeente. Maar wat ik vooral heel belangrijk vond: Ik wilde echt het verschil maken en het echte verhaal overbrengen. Ik vond het alleen zinvol om moties te schrijven die er toedoen, voorstellen te maken die wat konden betekenen voor de samenleving en te spreken met de inwoners waar het in de raad over ging.

Vijf internationale studenten hebben bij een maand in huis gewoond toen zij dakloos werden’’

Zelfs één keer meegelopen op de tippelzone
In mijn tijd als raadslid heb ik veel dingen meegemaakt. Ik ging bewoners vloggen om hun boodschap te vertalen naar de politiek, ik heb een avond meegelopen met een medewerker op de tippelzone om te kijken wat voor mensonterend werk daar verricht werd en ik heb vijf internationale studenten een maand in huis gehad toen zij dakloos werden, en ook een bijzondere ervaring:

’’In 2018 stond ik opeens in de top twaalf van beste raadsleden van Nederland.’’

Het waren echte mooie en indrukwekkende ervaringen die mij altijd bij zullen blijven als ik aan het zeven jaar raadslidmaatschap denk.


Foto: wel honderden verkiezingsposters door de hele gemeente

Initiatiefvoorstel de gezinsverzorger
Ook zeker een van mijn hoogtepunten als raadslid was om het initiatiefvoorstel te schrijven voor het hele gezin, over de gezinsverzorgers, samen met Wim Koks, Femke Folkerts en Els van der Weele. Ik heb daarmee als verpleegkundige met mijn kennis en kunde een bijdrage kunnen leveren aan de Groningse zorg, wat ook uiteindelijk mijn hoofdreden was om de politiek in te gaan. 

Het voorstel moest voor rust, reinheid en regelmaat zorgen”

Ik had niet verwacht dat het voorstel unaniem door de raad en college gesteund zou worden. En ik hoop dat het de komende tijd een mooie navolging zal krijgen. Maar ik bedenk me nu ik nog 1 keer de kans krijg om iets in het openbaar te zeggen: Ik had ook al mijn zinnen gezet om die onredelijke hondenbelasting af te schaffen. Dat is helaas nog niet gelukt, maar bel mij alsjeblieft wel even op als het zover is. Ik zit dan sowieso in de raadszaal als inspreker. 

Krenten in de pap
Maar raadslid zijn betekent ook veel lange vergaderingen natuurlijk, alleen waren er ook zeker krenten in de pap zoals, de bekerfinale van de FC en de huldiging waar we als raadsleden bij mochten zijn, de koning die naar Groningen kwam, het 400 jaar RUG feestje, het voorstel van Diftar van wethouder Joost van Keulen die 1 dag van te voren toch van tafel werd geveegd en daarna het krantenartikel in het dagblad van het noorden op zaterdag met de volgende kop: Van Keulen gokt met diftar 100% mis. Dit artikel hangt zeker nog steeds boven mijn bed en zal er nog wel even blijven hangen.

 

Eerste debatten keihard neergesabeld
Maar eerlijkheidshalve weet ik ook nog goed hoe ik in een van mijn eerste debatten neergesabeld werd door diezelfde wethouder Joost van Keulen over Martiniplaza, hoe ik het aan de stok kreeg met de Heer Loopstra over de hondenbelasting en dat ik soms vol van adrenaline uren niet kon slapen omdat ik het toch echt niet met een punt van het college eens was, en ik het niet kon laten rusten thuis. Tip voor alle mensen hier die nog steeds dat gevoel hebben: het gaat echt na jaren vanzelf over. Gewoon vaker een debat doen en drink een borrel in de kroeg na een vergadering. Dat hielp mij ook altijd. 


Foto: Lijsttrekkersdebat met Ferry Mingelen

Mede-oprichter overlijdt vlak voor de verkiezingen
Afijn, er waren dus heel wat hoogtepunten maar ook dieptepunten en mijn grootste dieptepunt is voor mij nu ook een van de redenen om afscheid te nemen. Want, in 2016 ben ik 100% Groningen begonnen samen met mede-oprichter Bert Dijkhuizen, hij liep al 15 jaar als fractiemedewerker rond op het Stadhuis en was voor mij een wandelend archief, steun en toeverlaat en een van mijn beste maatjes. Bert was eerlijk en oprecht, sociaal gedreven, had een enorme dosis humor en een hart voor lokale politiek.

Ik had op zijn sterfbed beloofd om door te gaan”

Toen hij onverwacht en heel snel aan kanker overleed, slechts een paar maanden voor de verkiezingen van 2018 stortte mijn wereld van lokale politiek opeens in. Maar ik moest sterk blijven en ging door, dat had ik Bert ook op zijn sterfbed beloofd, en dat heb ik gedaan. En ik ben oprecht trots op wat wij als fractie en Raad allemaal bereikt hebben de afgelopen jaren! 

Hola, het roer gaat om! Zon, zee, rust en strand
Maar, de afgelopen tijd stond voor mij voor het eerst sinds een lange tijd in het teken van bezinning en rust vanwege mijn heup. Nu ben ik erachter gekomen dat de Groninger politiek voor mij voelt alsof ik in een huis woon, dat ik samen gebouwd heb met iemand die er niet meer is. Ik kan dat gevoel nu niet loslaten en daarom is het nu beter om te gaan verhuizen. Des te meer omdat ik weet dat ik nu een ijzersterke fractie achterlaat die er zeker weten wat van gaan maken de komende tijd, en goed op het huis van 100% Groningen zullen passen.

‘’Ik woon nu op Fuerteventura’’

Ik kan met gerust hart de boel de boel hier laten en heb besloten dat ik het komende jaar een sabbitical neem en ga wonen en leven in het buitenland, in Spanje. Nog meer tijd nemen voor mijn herstel en persoonlijke ontwikkeling, een nieuwe taal leren en zodra mijn heup het toelaat: kitesurfen. Iets wat ik altijd al graag wilde doen maar er nooit van gekomen is.

Dankbaarheid is groot
Ik zei al dat mijn gevoel nu dankbaarheid is, ik wil iedereen, griffie, college, raad, bodes, ambtenaren bedanken voor de mooie samenwerking, ik wil alle bewoners bedanken voor hun inspanning en betrokkenheid bij Groningen, ik wil mijn familie en vrienden bedanken voor al die flyers die ze hebben weggebracht tijdens campagne en tot slot wil ik mijn fractie bedanken voor al hun steun. Raad, college, fracties; Hans, Yaneth: zet jullie de komende tijd in voor de volle 100% in voor Groningen, want Groningen verdient het.

Marjet Woldhuis